الدكتور فتح الله المحمدي (نجارزادگان)

390

تفسير تطبيقى (فارسى)

لِلنَّاسِ « 1 » هر مسلمانى در كنار خانه خود مىتواند فرياد مظلوميت و برائت از مشركان و ستمگران سر دهد . 3 . از جمله ادله تحريم و منع اعلان برائت از مشركان و ستمگران كه ممكن است مورد استناد قرار گيرد عبارتند از : الف ) راهپيمايى و فرياد برائت سابقه در اسلام نداشته ، بدعت است . ب ) قرآن از جدال در حج نهى كرده و فرموده است : فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ . . . . « 2 » ج ) حج عملى عبادى است و هر عمل عبادى توقيفى است چيزى از آن كم يا به آن افزوده نمىشود . درباره معنا و مفهوم بدعت و مبانى آن بايد بررسى همه‌جانبه كرد چون هرگز نمىتوان به صرف اينكه عملى سابقه در دين نداشته ، آن را بدعت و حرام ناميد به ويژه اگر آن عمل با خطوط كلى دين هماهنگ باشد در اين باره در بررسى آيه 114 سوره مائده بحث شد . بر اساس ديدگاه مفسران اهل سنت اعلان برائت از مشركان از مصاديق جدال كه شش معنا براى آن مطرح كرده‌اند « 3 » نمىباشد از نظر مفسران شيعى نيز جدال بر اساس تفسير اهل بيت گفتن عبارت « لا و اللّه و بلى و اللّه » است افزون بر آن مشركان و كافران نيز به حريم خانه خدا راه ندارند تا جدال و نزاع ( به معناى لغوى جدال ) بين آنان و مسلمين رخ دهد . « 4 » توقيفى بودن اعمال عبادى حج منافاتى با اعلان برائت ندارد چون اين امر جزو لا ينفك اعمال عبادى حج نيست و در اعلان آيات نخست سوره توبه نيز اين اعلان انجام گرفته است .

--> ( 1 ) . آل عمران ، 96 ( 2 ) . بقره ، 197 ( 3 ) . ر . ك : الجامع لاحكام القرآن ، ج 2 ، ص 410 . ( 4 ) . ر . ك : الميزان ، ج 2 ، ص 79 .